Rytmika

Rytmika opiera się na metodyce typowej dla systemów edukacji muzycznej E. Jacques’a – Dalcroze’a i C. Orffa, w których naturalnym i pierwszym środowiskiem służącym doświadczeniu (odczuciu) przez dziecko muzyki jest ruch. Obok innych równie często wykorzystywanych w czasie zajęć rytmiki form – śpiew, muzykowanie z wykorzystywaniem instrumentów perkusyjnych , słuchanie muzyki, improwizacja –  ruch stanowi istotny element kształcenia talentu muzycznego dziecka. zaproszenie przedszkolaka do śpiewania, rytmizowania i słuchania muzyki, do tańca i udziału w zabawie muzyczno – ruchowej, do improwizowania i prezentacji nabywanych umiejętności stanowi bogaty plan jego rozwoju „z muzyką”. Królem muzyki jest ruch, a królową piosenka, której elementy wyrazowe inspirują nauczyciela i dziecko do zachowania, poprzez które wyraża ono swoją wrażliwość na dźwięk.

Słowniczek muzyczny
  • chód, marsz lub bieg – poruszanie się w jednostajnym rytmie ćwierćnut, ósemek lub szesnastek
  • tempo – umiarkowane, szybkie lub wolne
  • improwizacja rytmiczna lub melodyczna – wymyślanie różnych rytmów lub melodii wg. własnego pomysłu
  • nutka – można tak nazywać każdą , ale to najczęściej to ósemka przy której biegamy lub skaczemy
  • nuta – ćwierćnuta, zwykle zaprasza do maszerowania
  • dynamika – tak nazywamy głośność, a ta może być np. piano – cicha lub forte – głośna, tyle, ze z głośnym śpiewaniem należy uważać, bo głośno nie zawsze znaczy ładnie
  • akompaniament – kiedy śpiewamy, a pani przygrywa nam na pianinie  – to jest akompaniament fortepianowy, a kiedy sami przygrywamy sobie na trójkątach albo innych instrumentach perkusyjnych – to jest to perkusyjny
  • ostinato rytmiczne – tak nazywamy akompaniament oparty na powtarzającym się rytmie np. dwie ósemki i ćwierćnuta